by Społeczny Pakt na rzecz Rolnictwa i Produkcji Żywności zaproponował treść pierwszej w Polsce, uzgodnionej międzysektorowo definicji rolnictwa regeneratywnego. Ma ona stać się punktem odniesienia dla dalszych działań legislacyjnych, biznesowych i edukacyjnych.
– Wypracowanie wspólnej definicji rolnictwa regeneratywnego to ważny krok w kierunku transformacji polskiego sektora rolno-spożywczego. Tylko zintegrowane działania wszystkich uczestników rynku – od rolników, przez producentów, po administrację i otoczenie społeczne – pozwolą wykorzystać szansę, jaką daje nowy model gospodarowania. Rolnictwo regeneratywne to nie tylko odpowiedź na wyzwania klimatyczne i ekonomiczne, ale także inwestycja w zdrowie gleby, ludzi i środowiska. Wierzę, że wspólne ramy rozumienia tego pojęcia przyspieszą wdrażanie praktyk, które uczynią polskie rolnictwo bardziej odpornym i konkurencyjnym – mówi dr hab. inż., profesor SGGW Zbigniew Karaczun.
Definicja rolnictwa regneratywnego:
Rolnictwo regeneratywne to system praktyk rolniczych będących częścią zrównoważonego zarządzania gospodarstwem rolnym. Ma na celu:
- odbudowę i poprawę zdrowia gleby,
- zwiększenie różnorodności biologicznej,
- optymalizację gospodarowania zasobami wodnymi,
- ograniczenie emisji gazów cieplarnianych,
- poprawę dobrostanu zwierząt przy jednoczesnym dążeniu do zapewnienia trwałej opłacalności produkcji rolnej.
To droga do zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego i wsparcia odporności rolnictwa na sytuacje kryzysowe. To system produkcji żywności i biomateriałów wzmacniający rozwój społeczno-gospodarczy także poprzez działania na rzecz całego krajobrazu.
Praktyczne know-how dla rolników
Regeneracja gleby przynosi realne korzyści ekonomiczne i środowiskowe – wynika z przewodnika „Rolnictwo regeneratywne” opracowanego przez Fundację Grunt od Nowa i Danone. Analizy pokazują, że gospodarstwa stosujące praktyki regeneratywne odnotowują m.in.:
- redukcję kosztów operacyjnych, dzięki mniejszemu zużyciu nawozów (nawet o 25 proc.), paliwa (nawet o 40 proc.) i środków ochrony roślin (nawet o 30 proc.),
- stabilniejsze plony – straty podczas ekstremalnych zjawisk pogodowych są niższe nawet o 20–30 proc.,
- lepszą retencję wody – gleby z roślinami okrywowymi mogą zatrzymać nawet o 50 proc. więcej wody niż gleby konwencjonalne.[1]
Społeczny Pakt na rzecz Rolnictwa i Produkcji Żywności
Inicjatorem Paktu jest Polski Klub Ekologiczny pod kierunkiem prof. Zbigniewa Karaczuna ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Skupia rolników, przedstawicieli organizacji rolniczych administracji publicznej, środowiska naukowego, NGO, firm sektora spożywczego, dystrybutorów oraz organizacji konsumenckich i przyrodniczych.
W ciągu dwunastu miesięcy Pakt przeprowadził serię spotkań plenarnych i w grupach roboczych. Ich efektem są konkretne rekomendacje oraz wspólne ramy rozumienia pojęć kluczowych dla transformacji rolnictwa. Patronat nad inicjatywą objęły Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwo Klimatu i Środowiska oraz Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego.
[1] FAO, 2020; Journal of Soil and Water Conservation, 2019; Institute for Agricultural Research, 2021; University of Illinois, 2020. Por. „Rolnictwo regeneratywne – Danone x Grunt od Nowa”, Fundacja Grunt od Nowa, 2025, s. 10, 14, 18.
